U bevindt zich hier: SCHOUDERAANDOENINGEN FROZEN SHOULDER

Frozen shoulder ("bevroren schouder")

Een "frozen shoulder" is een zeer pijnlijke en vaak invaliderende aandoening van het schouder gewricht. Het onstaat vaak zonder duidelijke oorzaak. Het treedt vaker bij vrouwen gezien en meestal in de leeftijd van 30 - 55 jaar. Het wordt gekenmerkt door pijn en verminderde bewegelijkheid van het schoudergewericht.
Er worden verschillende stadia onderscheiden in het beloop van de aandoening. Over het algemeen gaan de klachten op den duur vanzelf over zonder specifieke behandeling. Dit kan wel lang duren (soms 1-2 jaar).
Er zijn verschillende oorzaken voor het ontstaan van een frozen shoulder. Meestal is echter geen speciale oorzaak aan te wijzen en treedt het beeld spontaan op
Andere oorzaken kunnen zijn:

1) diabetes mellitus (suilerziekte)
2) auto-immuun ziektes
3) endocriene andoeningen
4) post-traumatisch (als gevolg van ongeval)
5) lange periode van immobilisatie (mitella)
6) post-operatief (bijvoorbeeld herstel cuff scheur schouder)

Er worden verschillende stadia onderscheiden in het beloop van de aandoening. Over het algemeen gaan de klachten op den duur vanzelf over zonder specifieke behandeling. Dit kan wel lang duren (vaak 1-2 jaar).

FASE 1

Frozen shoulder Fase 1 In dit stadium ontstaat er een ontseking van het schouderkapsel, die leidt tot pijn en bewegingsbeperking.


In de eerste fase van de aandoening is er sprake van een langzaam toenemende pijn in het schoudergewricht. Vooral onverwachte bewegingen zijn pijnlijk. Vaak is er nachtelijke pijn. Deze fase duurt ongeveer 3 maanden. In het schoudergewricht is een ontsteking ontstaan van het kapsel. De oorzaak hiervan is niet geheel duidelijk. De ontsteking gaat gepaard met pijn en later ook met bewegingsbeperking.

FASE 2

Frozen shoulder fase 2. In de schouder treedt een toenemende verlittekening op van het kapsel, waardoor de schouder verstijft.

Frozen shoulder

In deze fase die duurt van 3-9 maanden wordt de schouder steeds stijver. De pijn is niet zo heftig meer maar beïnvloedt nog steeds het dagelijks leven en de nachtrust. Het is niet goed mogelijk de arm omhoog te bewegen en naar buiten te draaien. Een onverwachtse beweging is nog steeds erg pijnlijk. De pijn is niet afhamkelijk van activiteit, maar ook in rust aanwezig.
In de schouder treedt er na de acute ontstekingsfase een periode aan waarbij het kapsel stijver wordt door verbindweefseling. Hierdoor wordt de schouder steeds minder bewegelijk.

Functieverlies bij frozen shoulder

Beeld van frozen shoulder. De patient met een frozen shoulder is niet goed in staat de arm naar buiten de draaien.

FASE 3



Dit stadium wordt gekenmerkt door een stijve schouder, waarbij de pijn langzaam afneemt. Uiteindelijk blijft er vooral stijfheid van het kapsel over en komt de pijn op de achtergrond te staan. Deze periode kan tot 3-12 maanden duren. Er is nu sprake van een klassieke "frozen shoulder" , waarbij er bewegingsbeperking is in alle richtingen.
In het schouder gewricht is er sprake van een uitgedoofde intsteking met een verstijfd kapsel.

FASE 4



Deze fase wordt ook wel de "dooi fase" genoemd. De stijfheid van de schouder verdwijnt langzaam en kan zich weer normaliseren. Toch blijft er bij veel mensen een geringe functie beperking bestaan. Over het algemeen beïnvloedt dit niet het dagelijks functioneren. Deze genezingsfase kan tot 24 maanden na het begin van de frozen shoulder duren.

Behandeling

De behandeling van de pijnlijke, stijve schouder is afhankelijk van de fase waarin de afwijking verkeert.

FASE 1

In de acute ontstekings fase is gedoseerde rust nodig in combinatie met goede pijnstilling. Fysiotherapie om de beweging te vebeteren, verergert vaak de pijn en de ontstekingsverschijnselen. In dit stadium kan een injectie in het gewricht met ontstekingsremmende medicijnen behulpzaam zijn en kan het de duur van de aandoening mogelijk bekorten. Bewegen binnen de grenzen die het schoudergewricht aangeeft is het beste advies. Opereren of doorbewegen van de schouder heeft matige tot slechte resultaten op de langere termijn

FASE 2

In deze fase is goede pijnstilling belangrijk en dient de bewegelijkheid van de schouder onderhouden te worden. Oefenen door de pijn heen en buiten de bewegingsgrenzen van het gewricht kan leiden tot verergering van de klachten en verlenging van de ziekteduur. De werkzaamheid van injecties is duidelijk minder. Een oefenprogramma voor thuis is een goede optie om de schouder in beweging te houden. Dit gaat in overleg met uw fysiotherapeut.

FASE 3

In deze fase is de pijn duidelijk minder en staat vooral de stijfheid op de voorgrond. Een oefenprogramma voor thuis en begeleiding door de fysiotherapeut is nuttig.
Operatieve behandeling in dit stadium wordt niet geadviseerd, aangezien er een opflikkering van de onsteking kan ontstaan.

FASE 4

In deze fase is het kapsel van de schouder tot rust gekomen en is er weij=nig tot geen pijn meer. Bij de meeste mensen is er geen of slechts geringe functiebeprking. Vaak is verdere behandeling niet nodig.
In sommige gevallen kan in deze fase een operatieve ingreep worden overwogen. Hierbij wordt het verstijfde kapsel losgemaakt, waardoor de functie kan herstellen. Dit os een zogenaamde release operatie van de schouder.